Czas powstania: II w. n.e., okres wpływów rzymskich

Materiał: złoto

Technika: odlew, granulacja, filigran

Wymiary: długość – 1,7 cm; waga – 1,6 g

Nr inw.: MCh/A – 124

Złota klamerka esowata została odkryta w trakcie prac wykopaliskowych prowadzonych na stanowisku nr 1 w Leśnie, gm. Brusy przez ekspedycję archeologiczną kierowaną przez dr. Krzysztofa Walentę z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego. Znajdowało się tutaj cmentarzysko związane z ludnością kultury wielbarskiej identyfikowanej z Gotami.

Zabytek znajdował się w grobie książęcym nr I na cmentarzysku tzw. grobów książęcych. Pochówek charakteryzował się bogatym wyposażeniem, zawierającym m.in. złotą i srebrną biżuterię, brązowy kociołek oraz elementy skrzyneczki.

Klamerka ma kształt litery S, jej kabłąk wykonany jest z filigranowych drucików, z nałożonym w części środkowej potrójnym pierścieniem z nacinanego drutu. Końce klamerki stanowi kompozycja trzech dużych granulek, zwieńczonych centralnie jedną tej samej wielkości, osadzona na dwóch pierścieniach z nacinanego drutu. 

Tego typu przedmioty były częścią kolii, służyły do ich spinania. Zabytek z Leśna był częścią naszyjnika złożonego ze szklanych i bursztynowych paciorków oraz ze złotego wisiorka odwrotnie gruszkowatego.

Klamerki esowate stanowiły częsty element wyposażenia grobowego Gotów, występują na całym obszarze zajmowanym przez ludność kultury wielbarskiej.

Literatura:

K. Walenta, Leśno i mikroregion w okresie rzymskim, Chojnice 2009.

M. Natuniewicz-Sekuła, Złotnictwo społeczności kultury wielbarskiej ze szczególnym uwzględnieniem wybranych zabytków z cmentarzyska w Weklicach, Warszawa 2020.

P. W.